يك سوال آزمايشگاهي 
---------------------------------------- 
با در اختيار داشتن يك فنر پيچشي و جسمي با گشتاور ماند مشخص چگونه مي توان گشتاور ماند يك جسم با شكل نامشخص را تعيين كرد؟ 
---------------------------------------- 
این قسمت در تاریخ ۲۲/۸/۸۶ بروز شده است ...

اول از اینکه مدتها بود که این وبلاگ بروز نمی شد عذر خواهی می کنم تصمیم گرفتم بجای اینکه مطلب جدید بفرستم با به روز کردن یکی از مطالب قبلی وبلاگ رو دوباره راه اندازی کنم. و اما جواب ... 
برای یک فنر ایده آل داریم : F = -kx و از طرفی F = ma . همین دو عبارت کافیست تا متوجه شویم x تابعی سینوسی بر حسب زمان است و دوره آن از رابطه زیر بدست می آید : 
T = 2*pi*(m/k)^(1/2) 
مشابه همین را در فنر پيچشي داریم با این تفاوت که بجای F از T (منظور دوره نیست، گشتاور است) و بجای m از I (لختی چرخشی) و بجای x از A (زاویه) استفاده شده و شتاب هم با شتاب زاویه ای جایگزین می شود . به راحتی می توان اثبات کرد که : 
T = Ia & T = kA 
یعنی همون گفته های بالا البته تمام اینها به راحتی قابل اثبات است . a در این رابطه شتاب زاویه ای است (کمبود امکانات همینه دیگه) باز معادله دیفرانسیلی (زاویه و مشتق دوم زاویه نسبت به زمان) داریم که از حل آن به این نتیجه می رسیم که زاویه بطور تابع سینوسی شکلی از زمان است . و برای آن داریم : 
T = 2*pi*(I/k)^(1/2) 
که البته اینجا T دوره است . تنها چیزی که باقی می ماند یافتن فنری است که دست کم در محدوده کوچکی از زوایا به یک فنر ایده آل نزدیک باشد و تعیین K برای آن. اگر از جسمی با لختی چرخشی معین استفاده  کنیم با استفاده از معادله بالا خواهیم داشت : 
T1/T2 = (I1/I2)^(1/2) 
یعنی می توان با این معادله و یک فنر نسبتا ایده آل بدون مشخص بودن K برای آن نسبت لختی چرخشی دو جسم را با دو آزمایش مجزا روی این فنر مشخص کرد. با مشخص بودن لختی چرخشی یکی از این دو (مثلا لختی چرخشی جسمی که دارای شکل هندسی خاصی بوده و جرم آن نیز اندازه گیری شده باشد با استفاده از روابط بدست می آید) می توان اندازه لختی چرخشی هر جسمی را مشخص کرد .

برای این که بیکار نباشیم : از کجا بفهمیم که یک فنر پيچشي ایده آل است یا نه ؟ ( این مورد رو لطفا طوری توضیح بدید که از نظر عملی هم قانع کننده و کامل باشه )

لطفا نظر یادتون نره ...